Neckbreakers Ball

Zoals al te lezen was in de paasagenda, vind ik het een uitstekende zet van Bibelot om deze tour te boeken. De zaal is er groot genoeg voor, de bands zijn bekend en het mag wel eens tijd worden voor weer een stevig potje beuken in een vol Bibelot.
Mijn grootste angst was dat de toegangsprijs van 20 euro veel mensen zou afschrikken, evenals de vroege openingstijd (zaal open 18:30). Soilwork, Amorphis en Hypocrisy zijn echte headliners, terwijl Scar Symmetry and One Man Army and the Undead Quartet mij niets zeiden. Ik vreesde dus een beetje dat het ondanks de bands toch rustig zou zijn.

Die vrees bleek ongegrond want ik kon mijn fiets niet eens meer kwijt in de buurt van Bibelot en de treintaxis en zwartleder gejackte Metalheads stroomden af en aan. Hoewel het dus vanaf het begin aan al lekker druk was (en vol onbekenden, dat is ook goed want dat betekent dat er niet alleen de fans uit de regio zijn) bleek het publiek de eerste twee bands net als ik bijna niet te kennen. Het was wel druk voor het podium, met de hard-core fans vooraan (die waarschijnlijk de hele tour meereisden) maar echt los ging het publiek nog niet. Af en toe werd er mee geschreeuwd of een klein slap pitje gebouwd. Echt slecht was het allemaal niet, maar het waren meer dertien in een dozijn bands.

Dat veranderde allemaal toen iedereen wat meer bier ophad (het blijft metal, Bibelot zal een fikse baromzet behaald hebben) en Amorphis het podium betrad. Deze band verraste mij (en velen anderen, zo hoorde ik om me heen) aangenaam. Amorphis speelt een zeer gevarieerd repertoire met nummers waarin niet alleen death metal invloeden te horen zijn maar ook lekker catchy stukjes folk en rock.
De toetsenist speelt met zon grijns op zijn gezicht alsof het lijkt dat hij andere dingen dan zijn toetsen beroert, maar het is wel een leuke toevoeging. Op mij kwam het lekker luisterbaar over, ergens heeft het wel wat weg van een afgezwakte variant van Opeth. Ook Amorphis speelt met de grenzen van het genre en zorgt daarmee ook voor een enthousiast publiek. Ik had niet echt verwachtingen maar wat er op het podium stond vond ik erg tof!

Soilwork mocht als vierde band en al meteen bleek dat de meeste jongere metalheadjes hiervoor kwamen. Na vorig jaar al uitgebreid getourd te hebben voor hun laatste cd (Stabbing the Drama), en o.a. op Waldrock en in de Melkweg gespeeld te hebben, stonden ze nu in Bibelot. Soilwork speelde altijd een zwaar opgefokte speed vorm van death metal, waarbij de twee solerende gitaristen voor de nodige melodische afwisseling zorgen. Juist de laatste cd is wat minder hard, wat minder snel en daarom volgens mij ook wat minder goed. Zanger Bjorn kan zeker wel clean zingen maar dat moet hij niet te vaak doen, dat haalt heel erg het tempo eruit.
Maar goed, Soilwork krijgt (mede door heel erg veel interactie met het publiek: get your fokking metalhorns in the air) wat zij willen: een grote beukende pit en meebrullend publiek.
Grappig is wel dat ze maar vier nummers van de laatste cd speelden en dat de jongeren die actief meebrulden, maar toen het oudere (veel brutere) werk ten gehore werd gebracht was het een stuk stiller. Maar goed, het was een ijzersterk optreden met een eigenzinnige set (veel oud werk en al heel snel het succesnummer The Sledgehammer Messiah) en voor mij een reden een t-shirtje te kopen.

Als laatste mocht Hypocrisy en dat was absoluut gerechtvaardigd. I.t.t. bij Soilwork was het nu het oudere publiek dat zich naar voren spoedde en het feest op gang bracht. Mijn haren zijn niet lang genoeg voor dit soort metal maar damn wat is dit een vette band. Niet heel erg vernieuwend maar gewoon rechttoe rechtaan strak beukwerk. Al bezig sinds de jaren 90 weten deze mannen een ijzersterke set neer te zetten, vol met publiekslievelingen (zoals A Fire in the Sky) maar met de retestrakke en snoeiharde mix van Death en Black Metal. Zanger Peter kan grunten als de beste maar ook zijn screams mogen er zijn. Ik moet hierbij zeggen dat de hele avond het geluid zeer goed was (bands hadden vast de eigen geluidsmensen bij zich) alleen wel wat zacht. Jammer dat er al een hoop mensen halverwege weg moesten om de laatste treinen te halen, maar er bleef nog een grote headbangende massa over die Hypocrisy een warm hart toedraagt.

Conclusie: laat Bibelot dit vaker doen. De locatie is perfect en Dordrecht ligt lekker centraal in Nederland, zodat er een groot publiek op af komt. Iedereen die het deze avond naar de zin had raad ik aan om ook te beuken op Hatesphere (met Headhaunter natuurlijk op 14 mei) en Textures (6 mei). Het was erg druk en ook dat is altijd goed voor de sfeer en de bands maakten het geheel af door hun brute muziek de kerk in te knallen. Het was lang geleden dat ik me zo heb vermaakt bij grote bands in Bibelot (Ignite was toen ook fantastisch) en ik vraag me af waarom Bibelot niet vaker acts van deze grootte meepikt. We zijn toch veel vetter en groter dan de Baroeg en het komt de baromzet alleen maar ten goede.

Allemaal komen naar et-SKA-tera 3 en de Bouncing Souls natuurlijk!

Niels