Een bandmarathon met 80 bands in 24 uur. Een onmogelijke opgave zou je zeggen, maar enkele medewerkers van de Bazart in Den Haag dachten daar anders over. Zij organiseerden deze marathon, die plaats zou gaan vinden op 20 en 21 april, van 8 tot 8.

Omdat Powerslib altijd wel in is voor
een geintje, besloten we ons in te schrijven. En jawel, we werden uit de 200 aanmeldingen geselecteerd en ingepland op zaterdagochtend om half 5.
Een mooie tijd; ‘hoe belachelijker, hoe beter’ is altijd ons motto geweest, dus we hadden er zin in!

Rond half 4 kwamen we aan in de Bazart. Hier waren twee podia opgesteld,zodat tijdens een optreden op het ene podium, de volgende band op het andere podium alvast kon opbouwen. Zo volgden de bands elkaar in een moordend tempo op. Eerlijk gezegd hadden we verwacht dat er rond deze tijd bijna geen hond meer aanwezig zou zijn, maar tot onze verbazing was het nog erg druk.

Dit kwam mede doordat Drunktank, een punkrock band met blijkbaar veel fans uit Den Haag, om 4 uur speelde. Ze gaven een strakke show weg en maakten er samen met het publiek een feest van.

Direct hierna kon Powerslib er op los knallen. We hadden zelf een ‘marathon’ binnen deze bandmarathon opgezet. Het doel: zoveel mogelijk nummers spelen in de 15 minuten die we vol mochten maken. We hebben er
uiteindelijk 15 kunnen spelen (punkrock he!); voor ons was de marathon dus in ieder geval geslaagd! Helaas was het publiek na de show van Drunktank een beetje ingekrompen, maar de zaal was nog steeds verre van
leeg en hier en daar was zelfs nog een moshende, bezopen toeschouwer te
vinden.

De volgende band was 40 Stone. Zij gaven een aardige show weg, maar de nu-metal van deze mannen klonk helaas wat gedateerd.

Het stokje werd doorgegeven aan The Psychedelektrik Freak Klub, een band die ik bij deze graag aan iedereen wil afraden. Het zou me niet verbazen als deze heren elkaar nog nooit eerder gezien hadden. Hun optreden was immers n grote chaos, waarin vrij essentiele zaken als structuur, melodie, eensgezindheid en compositie totaal ontbraken. Tijdens het nummer (ja,
ze speelden er maar een) gaf de zanger/gitarist zijn gitaar weg aan een
toeschouwer, die daar vervolgens vrolijk op begon te raggen, terwijl hij geen gitaar kon spelen. Het verschil was echter niet te horen.

Luisterend naar deze band en op de klok kijkend, vonden wij het tijd om huiswaarts te keren. Om een uur of half 7, toen de zon alweer op was, hadden we het eiland van Dordt weer bereikt.

De volgende dag las ik op de website van de Bazart dat het inderdaad was gelukt om 80 bands te laten spelen, waarmee het record in het Guinness Book of Records, dat op 60 bands stond, is verbroken. Al met al een
gestoorde maar ook zeer geslaagde actie!

Link: 3voor12 Den Haag artikel