Er heerste een heel relax sfeertje bij het binnen komen van het CBK.
Achterin de zaal stond Marsen Jules te spelen. Daar rond heen lag het bezaaid met zitzakken.
Het eerste nummer bestond uit een langzaam pulserend geluid gecombineerd met het geluid van met je vinger over een glas wrijven. De twee violisten streken hier en daar heel voorzichtig hun viool aan. Het bleef allemaal uitermate kalm en subtiel.
Als ik mijn pen had laten vallen, werd ik waarschijnlijk door een aantal artistieke wijndrinkers heel boos aangekeken. De vier nummers (in een uur!) waren niet erg verschillend.
De basis bleef in grondnoot en daar werd subtiel omheen gepingeld.
Het was wel moeilijk dit optreden zonder zitzak uit te staan.
Specs: 3 man, 1 laptop + midicontroller, 2 violen, 1 piano en aantal glazen en een boek.

Deaf center: na de eerste tonen van deze band dacht ik dat Marsen Jules nog een toegift deed, maar al gauw toonden ze een ander geluid. Een stuk mysterieuzere akkoorden schemas en net ff wat donkerder allemaal. Het groepje bestond uit twee jongetjes die vet moeilijk naar hun apparatuur keken terwijl ze er aan draaide en een meisje die over het totaal toonhoogtes hijgde.
Ik had het idee dat ik een reiki cd van de tuinen had opgezet terwijl ik onder het genot van wierook mijn Boeddha beeldje aan het schilderen was. Beetje te zweverig voor mij dus ik haakte af.
Op naar Bibelot waar Electrocute speelt.
Specs:2 jongens, 1 meisje, 1 laptop + midikeyboard en heel veel effectpedaaltjes.

Electrocute: na het vriendelijk begroeten van de beveiliging (die gasten zijn een stuk fijner geworden de laatste tijd) stapte ik Bibelot binnen.
Ik werd getrakteerd op twee meisjes die absoluut geen gitaar konden spelen en zongen alsof je de Idols-audities aan het kijken was.
Deze band bestond uit die twee meiden en een drumcomputer, maar bij het beter bekijken van de drumcomputer kwam ik erachter dat het gewoon een laptop met I-tunes was.
Beetje jammer..
Dit optreden was mijns inzien een totale afgang. Toen een van de gitaristen zich op het podium liet vallen en haar gitaar uitviel kon het niet meer pijnlijker worden.
Deze meiden hadden niks! Geen talent, geen uitstraling, geen groove, geen flow, NIKS!!!!
Zonde van de line-up en ik zou zweren dat ik vanmiddag nog van een van de gitaristes een straatkrant had gekocht .
Specs: 2 meisjes, I-tunes :s en talent hebben ze thuis gelaten.

Gelukkig werd ik wel getroost met de visuele kunsten van Standby3.
De zorgvuldig uitgekozen vormen en kleuren waren een lust voor het oog en zorgden voor dat extraatje waar menig uitgaanscentra van droomt!

T.raumschmiere: even was ik teleurgesteld toen ik zag dat er wat platen en cd spelertjes op het podium gezet werden. Dit betekent dat hij geen live-set doet maar een dj-set .
Maargoed ik gaf m het voordeel van de twijfel en dat was terecht. Met als intro het hitje van Tom Yorke snapte de helft van het publiek er duidelijk al niks meer van en begon bier te halen, maar langzaam gingen de mooie tonen over in zompige bassen en plakkerige acid.
Hier was de dansvloer blij mee en het was feest!
T.raumschmiere laat zien dat hij met de platenspelers om kan gaan. Hier en daar haalt hij een truckje uit en ik heb hem niet kunnen betrappen op een onstrak lopende beat.
Specs:2 platenspelers, 2 cd-spelers en veel dikke techno platen die je waarschijnlijk nooit meer zal horen.

Jazeker, het was overal duidelijk veel drukker dan vorig jaar. Dat is fijn om te zien en betekent misschien wel dat dit volgend jaar gewoon een vervolg heeft. Een applausje aan de organisatoren en promotie!