geplaatst op: 25 Sep 2007, 15:41.
Afgelopen weekend vond in Dordrecht het Ramadam festival plaats. Toen het Schrijverspodium werd gevraagd eraan mee te helpen schakelden zij de hulp van Kader Abdolah, de schrijver met de sympathieke snor en hippe bril. Etcultera was afgelopen zaterdag aanwezig in een stampvolle Kunstkerk om naar hem te luisteren.
Het bekendste boek van Abdolah is natuurlijk Het Huis van de Moskee, waarmee hij bij de afgelopen verkiezing van het beste boek een majestueuze tweede plaats wist te verwerven, voor Bernlef, Multatuli, Hermans, Nescio, Voskuil maar wel achter Mulisch. Dit heeft overigens niet alleen te maken met het feit dat het hier om een goed boek gaat, maar ook vanwege de grote media aandacht voor de Islam en het Midden-Oosten. Abdolah springt in een gat in de markt, en trek daarom mede volle zalen. Ongeacht zijn pretenties, het is i.t.t Khaled Hosseini wel literatuur.
Eigenlijk kan Abdolah uitstekend Nederlands, maar van zijn optredens heeft hij een hele show gebouwd. Dus als hij vanavond aan een ademloze zaal vertelt hoe hij opgroeide met een doofstomme vader en probeerde als vluchteling naar de V.S. te vluchten en uiteindelijk in Nederland succes kreeg als schrijver doet hij dat compleet met zwaar accent, gebrekkige zinsbouw, versprekingen en lange pauzes waarin hij naar een woord zoekt.
Ook heeft hij een bepaalde manier van spreken, die niet in Sesamstraat zou misstaan. Hij articuleert soms overdreven, herhaalt woorden drie, vier keer en varieert vreselijk veel in zijn stemgebruik.
Behoorlijk vermoeiend om naar te luisteren maar het publiek smult van deze innemende man, ondanks zijn show. Hoewel het bij mij soberder had gemogen (maar dat zal me bespaard blijven totdat ik Jan (Inktzwart Calvinisme) Siebelink ga horen) kan Abdolah in deze zaal niets fouts doen. En vanwege zijn uitstekende verhaal en logica waarmee hij antwoord geeft op de vragen van het publiek, kan ik zijn act hem deels vergeven.
Kleine smetjes op de avond waren de korte spreektijd van Abdolah (vooral het eerste deel) en het feit dat het maar niet lukt het ook achteraf gezellig te maken. Terwijl de bar nog gewoon open is stroomt het publiek naar buiten toe. En dat terwijl naast de entree (maar vijf euro) ook de drank schappelijk geprijsd is.
Het Schrijverspodium kan weer terugkijken op een geslaagde avond. Zij stomen vol gas door en hebben alweer de volgende gigant te pakken, Arthur Japin op dinsdag 9 oktober in de Kunstkerk om 20:00 uur voor 7,50.
Dit schreef ik eerder over Japin, toen in Den Haag.